Moja ceramika

Każdy kubek, miska czy wazon, który trafia w Twoje ręce, to historia zapisana w glinie, dłoniach i ogniu. Cały proces toczy się w mojej domowej pracowni, gdzie codzienna przestrzeń życiowa miesza się z artystycznym rzemiosłem.

Oto droga, jaką przechodzi każda rzecz, zanim trafi na Twój stół:

1. Przygotowanie

Wszystko zaczyna się od chłodnej i mokrej kulki gliny. Ważę ją i dokładnie wyrabiam, aby usunąć wszystkie pęcherzyki powietrza. To moment skupienia, w którym materiał zyskuje plastyczność, a ja jestem już myślami przy kształcie, który z niego powstanie.

2. Toczenie na kole

Aby ścianki naczynia miały równą grubość, niezbędne jest wycentrowanie gliny, czyli ułożenie jej na samym środku koła (nauka centrowania nie jest łatwa i zajmuje początkującemu ceramikowi mnóstwo czasu). Dopiero wtedy kciuki otwierają jej wnętrze, a palce wyciągają ścianki w górę, nadając bezkształtnej bryle pierwszy kształt.

3. Trymowanie

Gdy naczynie podeschnie do tzw. stanu skórzastej twardości (leather hard), wraca na koło. Metalowymi narzędziami odcinam nadmiar gliny i formuję stopkę – to tu dzieje się największa magia, bo naczynie przyjmuje swój ostateczny kształt. Teraz czas na doklejanie uszek do kubków oraz moje ulubione rzeźbienie w glinie (carving). Następnie naczynia wracają pod folię, gdzie niespiesznie schną – w zależności od temperatury otoczenia może to trwać nawet kilka dni.

4. Wypał na biskwit

Kruche, suche naczynia trafiają do pieca na pierwszy wypał w temperaturze ok. 900–1000°C. Po kilkunastu godzinach glina bezpowrotnie zmienia swoją strukturę – staje się twardą, porowatą ceramiką.

5. Alchemia szkliwienia

Tu następuje proces pokrywania gliny szkliwami. Trzeba się przy tym wykazać ogromną wyobraźnią, ponieważ niewypalone szkliwa są matowe i bardzo często mają zupełnie inne kolory niż po wypale. Nakładając szary płyn, muszę widzieć oczami wyobraźni przyszły błękit oceanu czy leśną zieleń – a i tak efekt końcowy za każdym razem mocno mnie zaskakuje.

6. Drugi wypał, czyli ostateczna magia

Naczynia wracają do pieca na kolejny wypał, zwykle w temperaturze powyżej 1200°C. W tych warunkach szkliwo topi się w szklaną powierzchnię, a glina spieka się na kamień. Otwieranie pieca po dobie stygnięcia to zawsze moment czystej magii.

Kawałek mojej codzienności w Twoim domu

Każdy ślad mojego kciuka, delikatna krzywizna czy niepowtarzalny zaciek szkliwa to dowód na to, że te przedmioty żyły w moich dłoniach i nigdy nie powtórzą się dwa razy. Tworząc w domu, oddaję ceramice kawałek swojej codzienności i wkładam w nią mnóstwo serca, czasu oraz pracy.

Mam nadzieję, że znajdziesz u mnie coś, co sprawi radość Tobie oraz Twoim bliskim i ociepli Wasz dom magią ręcznego rzemiosła.

Dołącz do mnie na Instagramie!

Jeśli chcesz podglądać moją codzienną pracę w pracowni, ujęcia zza kulis i momenty z etapów tworzenia, wpadnij na mój profil: @magda_ceramics.

Do zobaczenia! Magda